Anadolu’nun fethedilerek Türklesmesi-Müslümanlasmasi 11.asrin baslamis olup,14.asrin tamamlamistir.

Anadolu’ya ilk gaza seferleri 1018 yilinda Çagri bey kumandasindaki Türkmen birlikleriyle baslamis,sonralari defalarca tekrarlanmis olmakla birlikte fazla ileriye gidememistir.Ancak, 1071 Malazgirt meydan muharebesi sonucunda Anadolu’nun kapilari Türkistan, Horasan, Azerbaycan v.s yerlerden gelen Oguz- Türkmen boylarina mensup göçebeler tarafindan doldurulmuslardi. Yaklasik 4,5 asir süren bu göçler sonucunda bu ülke Müslümanlarin-Türkün vatani hanine gelmistir.

            Türklerin Anadolu’ya yogun olarak gelislerinin ikinci dalgasi 13. yüzyilin ilk yarisinda Mogol  isgali sonucu Türklerin topraklarindan koparak Anadolu’ya gelisleriyle gerçeklesmistir.Anadolu’ya gelen Oguz-Türkmen boylari burada küçük gruplar halinde iskan edindiler Türkmenlerin ilk iskanlari Selçuklular döneminde gerçeklesmistir.

            Karayakup Gazi hazretleri de muhtemelen horasan bölgesinden Mogol akinlari edeniyle 13. yüzyilin baslarinda Anadolu’ya gelen Horasan erenlerinden bir kisidir. Kendisi Islam’in ilk yillarinda Horasan bölgesinde hem ticaret, hem de teblig için girisen Müslümanlarin soyundandir. Kara lakabini almasi da kendisinin Arap kökenli ve esmer tene sahip bir kisi olmasindan kaynaklanmaktadir ki o tarihlerde bu kisilere Arap manasina Kara sifati kullaniliyordu.Nitekim Hz. Ebubekir sidik(RA)’nin soyundan oldugu Osmanli Arsivleri kayitlari arasinda bununan255 numarali ve 1547 tarihli Tapu Tahrir Defterinin 146 sayfasinda söyle geçmektedir. Zaviye-i Karayukup, bermucebi atik, halen Hazreti Ebubekir R.A. neslinden. Yeni Osmanli Arsivinde  37 numarali (1493 tarihli) Tapu Tahrir Defteri’nin 862, sayfasinda ise söyle geçmektedir; Karye-i Karayakup, vakf-i zaviye-i Karayakup der uhde-yi Dervis Mehmet(yani; Dervis Mehmet’e dirlik olarak verilmis olan Karayakup zaviyesine bagli Karayakup köyü).

            Ayrica Tapu Tahrir Defterlerinde Karayakup  Zaviyesi’ne bagli olup vergisini buraya veren baska köy ve mezralarda oldugunu görmekteyiz ki,bu köyler sunlardir; Karye-i Bözürük(Büyük köy),Karye-i Vank((vanik köyü)Karye-i Zuvar (zuvar köyü)Karye-i Saruca(Sarica köy)Karye-i Yügür(Yüger köyü),Karye-i  Gümüsgün (Gümüsgün köyü) Karye-i Nimker(nimker köyü) Malikane vakif, Zaviye-i Karayakup, bermucebi atik,halen Hazireti Ebubekir R.A. neslinden Liva-yi Karahisar. Seyh-i eren-i Karayakup Gazi tasarrufu zaviye-i Karayakup Iki bastan Defteri Atik  zamanina degin vakf iken mezbure timara verdigi .

Paye-i serir-alaya arz olundukta kibeli-s’sah-i alempenahiden divanisi dahi zaviye-i mezbureye vakfi kayit olunmasi kadimden emir olundu. Hükmü serifi ali san irat olunmagin ber-muceb-i emr-i serifi divanisi dahi kayt olunup, iki yandan sebt olundu. Haliyen mescit der tasarrufu Mevlana Ahmet veled-i Pir Mehmet berati sultani (Padisah’ in beratiyla gelirleri Karayakup köyü camisine verilmek sartiyla Mevlana Ahmet oglu Pir Mehmet’e verilmistir.) Karye-i Horzav-i bala(Yukari Horzav köyü), Karye-i Horzav-i zir (Asagi Horzav köyü) karye-i Agil (Agil köyü) Karye-i Imur (imur köyü)Karye-i Yurtpinari ( yurtpinari köyü ) Karye-i Tankus ( tankus köyü)ve Karayakup zaviyesinde de zaviyenin evkafindan oldugu yazili olup Seydi Ahmet’in timari olan Dimeker Köyü.

            Bu tarihlerde yani 1493 tarihinde Karayakup köyünde 7 hane oturmaktadir ki bunlar su kisilerden olusmaktadir.       

1. 1)      Dervis Isa
2. 2)      Dervis seyh Ahmet
3. 3)      Ahmet oglu Bodur
4. 4)      Seyh Ivaz
5. 5)      Ali oglu Namalum
6. 6)      Diger Ali
7. 7)      Hasan oglu Ali
8. Bu sahislar vergi nüfusuna tabi aile reislerini göstermektedir ve bu
9. aileler Karayakup’a devlet tarafindan vakfedilen zaviyeye ait topraklari
10. ekip biçmekteler ve karsiliginda da zaviyeye 1000 kurus vergi
11. vermektedirler.
12. Daha sonraki yillarda tutulan 255 no’lu Tapu Tahrir Defteri (1547 tarihli
13. kayitlarindaki           145 ve 146 no’lu sayfalarda ise Karayakup köyü Pir
14. Mehmet’in oglu Ahmet Seyh uhdesinde olup 18 hane halkindan
15. olusmakta olup söyle yazilmaktadir.          Karayakup Köyü diger adi
16. Buka’dir.Deveci isimli bir mezrasi vardir.halen münhal olan Karayakup
17. zaviyesi vakfi Pir Mehmet oglu Ahmet Seyh’in üzerine
18. kayitlidir.Karayakup’un evladi Sultani berati sahibi olup Divani Atik’te
19. kayitlidir.      Karayakup’un evlatlari  ekip biçtikleri yerlerin vergisini
20. verirler.Su hanelerden olusurlar.

Imam

1-Pir Ahmet oglu Ibrahim

2-Pir Ahmet oglu Süleyman

3-Halil oglu Hasan

4-Halil oglu Hüseyin

5-Ilyas oglu Ali

6-Mahmut oglu Cafer

7-Kara seyh oglu Maksut

8-Veli seyh oglu Osman

9-Seyh Ahmet oglu Mehmet

10-       “                   Salih

11-         “                  Musa

12-          “                 Latif

13-           “                Abdüssamed

14-Seyh bey oglu seyh bey

15-Seyh Mehmet oglu Yusuf

16-Yusuf oglu Abdurrahman

17-   “               Abdülkerim

18-   “                Abdulmennan

Deveci mezrasinda ise su haneler bulunmaktadir.

1. Seydi oglu Yakup              çift ve çubuk sahibidir.
2. Cura oglu Piri                                “
3. Hasan oglu Ibrahim Faki                 “
4. Onun oglu Ali                                “              

5.   Pir Ali Pir veli                               “

6.   Hüseyin oglu Hamit                      “

7. Maksut oglu Yakup                         “

8  Pir Ahmet oglu Sevindik                 “

09. Sevindik oglu Güvendik                Bekar

10. Sehvere oglu Veli                      çift ve çubuk sahibidir

11. Onun kardesi Nebi                                   Bekar

12. Mehmet oglu Muzaffer            çift ve çubuk sahibi

13. Ahmet oglu Mehmet                                 “

14. Mahmut oglu Bilmis                                 “

15.Sevindik biraderi Avunduk                    bekar

16.  Onun kardesi Mehmet                               “

17. Ahmet oglu Emir                                       “

1255 (miladi 1839) tarihinde 2.Mahmut’un ölümü üzerine tahta çikan sultan Abdülmecit’in tahta çikmasiyla ferman ve beratlarin yenilenmesi neticesinde verilen beratta ise su hususlar yazilmaktadir.

            Binikiyüzellibes (1839) senesi Rebiu’l ahirinin 19. günü taht-i ali üzere cülusu hümayunu meymenet-makrun vaki olup, umum en tecdidi berat olunmak fermanim olmagin binaen aleyh dir ki Nezaret-i evkaf-i hümayun-u  mülukanemden Kara hisari sarkide Susehri nahiyesinde Karayakup karyesinde Hazret-i Ebubekir es sidik R.A neslinden Karayakup mezrasi vakfi’nin ber vechi mesru ata mezra adarlik hissedarligina mutasarrif undan olan evlad-i vakiftan tevki-i refi-i s’san-i hakani es-seyyid numan,es-seyyid Hüseyin,seyyid Ahmet ve seyyid Hasan zide salahuhüm yedlerinde olan atik berati der aliyyeme getirip tecdidin rica etmeleriyle haklarinda mezid-i inayeti padisaha nem zuhura gelip atik beratlari mücebince tarihi mezbureden itibaren müceddeden bu berat-i serefimi verdim.ve buyurdum ki;merkumun es-seyyid Numan, es-seyyid Hüseyin seyyid Ahmet ve seyyid Hasan            zide salahühum uslub-u sabik üzre hissedarlik-i mezbure ber veçhi mesru ata mutasarrif un olup eday-i hizmet eylediklerinden sonra is bu berat-i alisanima mugayir hissedarliklar ile taraf-i aherden hiç fert mani ve mezahim olmayip,dahl ve taarruz kilmayasuz.Söyle bilesiz;alameti serifeme itimat kilalar.Tahriren;1260 cemaziye’l evvel 15.          

         Özeti:

1839 yilinda tahta oturmamla birlikte bütün beratlarin yenilenmesi emrim neticesinde;Vakiflar idaresine bagli Karahisar-i sarkide Susehri nahiyesi Karayakup köyü’nde Hz.Ebubekir soyundan olup Karayakup mezrasi’ni kullanmakta olan Seyit Numan,Seyit Hüseyin,Seyit Ahmet ve Seyit Hasan ellerinde olan eski beratimi Istanbul’a getirip yenilenmesini rica etmisler ve benimde bu kisiler hakkinda ikramda bulunmam neticesinde bu günden itibaren ellerinde bulunan eski beratlarini yeniledim ve söyle buyurdum;es-seyyid Numan,es-seyyid Hüseyin,seyyid Ahmet ve seyyid Hasan eskiden oldugu gibi bu mezrayi kullanacaklar ve hizmetlerine devam edeceklerdir.Disaridan hiç kimse benim verdigim bu berata aykiri davranmayacak,bu kisilere hiçbir sekilde mani olmayacaklardir ve alameti serifeme güveneceklerdir.

            Bu beratta görüldügü gibi Karayakup Gazi evladina mezra adarlik olarak verilen bu topraklarin kullanim hakki Karayakup’un evlatlarinin olup hayri ve dini hizmetlerin karsiligi olarak verilmistir.Ayrica çevreden kisilerin de bu topraklara herhangi bir müdahalenin olmamasi için padisah tembihte bulunmaktadir.

 Yine Osmanli Arsivi kayitlari içerisinde bulunan ve köylerin vergiye tabi haneleri ve hane reislerini gösteren Temettuat Defterleri Içerisinde bulunan Karayakup köyü defterinde ise 19 hane kayitli olarak görünmektedir ki Hane reislerinin isimleri su sekilde siralanmaktadir.

1. 1)      Hatip oglu Süleyman
2. 2)      Halil Esbiha oglu Mehmet
3. 3)      Bal oglu satilmis
4. 4)      Deli Hüseyin oglu Ömer
5. 5)      Deli Hüseyin oglu Salih
6. 6)      Fazlinin oglu Osman
7. 7)      Müezzin oglu Ibrahim
8. 8)      Maraz oglu Mustafa
9. 9)      Delikesli oglu Veli
10. 10)  Genç Mehmet oglu Ibrahim
11. 11)  Tandir oglu Osman
12. 12)  Karabekir oglu Mustafa
13. 13)  Delikisi oglu Veli
14. 14)  Kisi oglu Abdullah
15. 15)  Delikisi oglu Mahmut
16. 16)  Karnikara oglu Hüseyin
17. 17)  Deliemir oglu Ahmet
18. 18)  Balhasan oglu Hüseyin
19. 19)  Selim oglu Molla Halil

      Gölova ilçesinin en büyük ve eski köylerindendir. Gölova'nin

8km. dogusunda, asfalt üzerindedir. 103 hane ve 400'ü bulan

nüfusuyla yerlesik insanin en çok oldugu köydür. Köyün, birisi

merkez disinda olmak üzere 4 mahallesi vardir. Kuzeyden

güneye inen derelerin ayirdigi mahallelerin en büyügü, ayni

zamanda en eski yerlesim yeri olan sahadir.

     Kara Yakup Köyü'nün kurulmasi ile ilgili çesitli belge ve

bilgilere rastlanmaktadir. Bunlardan 1255 tarihli bir mahkeme

ilamindada belirtildigi gibi köyün ilk kurucularindan Seyh Gazi

Karayakup'un Peygamber sülalesinden, Hz. Ebubekir'in temiz

evlatlarindan ve serefli kadi Sülalesi'nden geldigidir. Karayakup

Veli adina bir vakfin kuruldugu ve bu köy ve çevresinin bu vakfin

mali kabul edilerek vergi (ösür) lerin bu vakfa toplanarak köydeki

ve çevredeki insanlarin iase ve ihatalarinin bu vakif vasitasiyla

karsilandigi Dogu Karahisar Kadiligi'nin ilaminda belirtilmistir.

Köyün kurulusunun ilk Islam dönemlerine kadar dayandigini

Selçuklular zamaninda bu havalenin Türklerin eline

geçmesinden sonra köyün kuruldugunu görmekteyiz. Köyün ilk

kurulus yeri ile ilgili olarak yine çesitli belgelerde belirtildigi gibi

burada degil de türbenin oldugu sahada kurulmus oldugudur. 7

hane olarak kurulan köyün, Gazi Karaya kup ve kardesleri ile

onlarin çocuklarinin yasadigi bir köy oldugu belirtilmektedir.

Daha sonraki dönemlerde ulasimin zorlugu ve yönetimin bu

sahada zor olmasi nedeniyle asagi köye inilmistir. Yukari

köydeki ilk yerlesimin izlerini bugün de görmek mümkündür.

     Osmanli döneminde de Karaya kup köyü dirlik merkezi olarak

devam etmistir. Çevre köylerin vergisini toplama karsiliginda

asker besleyen köy, önemli bir merkez durumundadir. Daha

sonra nahiye olacak Gölova (Agvanis) bile ilk dönemlerde

Karaya kup'a baglidir. Ancak 1850'den sonra Gölova'nin merkezî

bir yer olmasi sonucu Karaya kup'un vakif ve seyhlik özellikleri

korunarak Gölova'ya baglandigini görmekteyiz.Bu tarihi misyonu

ve önemini köy bugün de korumaktadir. Nitekim ilçedeki en eski

okul, saglik ocagi ve bir zamanlar karakol bu köyde

bulunmaktadir. Yine en fazla nüfus bu köyde kislamaktadir.

Yazin da geri dönüste bu köy basta gelmektedir. Sehirle düzenli

otobüs seferleri çesitli dönemlerde hep Karaya kup baglantili

yapilmistir.45.000 dekar tarim arazisiyle Gölova'da en basta

gelen köydür. Ancak bu kadar genis sahanin ancak 100 dekar

gibi çok az bir kismi sulanabilmektedir. "Insan eksen yetisir"

diye tabir olunan topraklarin tek meselesi sudur. Ancak Gölova

barajindan sulama yapilabilmesi için etüt çalismalarina

baslanmistir. Bu gerçeklesirse arazinin yandan daha fazlasi

sulanabilecektir. Bu da köyün ve ilçenin tarimini önemli ölçüde

etkileyecektir.

        Çesitli tarim ürünleri yaninda hayvancilik da önemlidir. Yerli

sigircilik yaninda zirai üretime de geçilmistir. Modern ahirlarda

üretime geçilmistir. Yine ilçenin koyun üretimi yapilan birkaç

köyünden birisi de Kara Yakup' tur. Ancak bir zamanlar 4000

5.000 koyun bulunurken bugün 400-500 gibi çok düsük

seviyelere inmistir.